పాఠశాలల్లో మారుతున్న విలువలు.. మనం ఎటు వెళ్తున్నాం?

-నేడు సినిమా ప్రచారాలు, వినోద కార్యక్రమాలు.. విద్యార్థులకు అందుతున్న సందేశమేమిటి?

రథసారథి ప్రత్యేక కథనం:

ఒకప్పుడు పాఠశాల ఉదయం ప్రార్థనతో ప్రారంభమయ్యేది. దేశభక్తి గీతాలు, వందేమాతరం, జాతీయ నాయకుల జీవిత చరిత్రలు, నైతిక విలువలపై ప్రసంగాలు విద్యార్థుల దైనందిన జీవితంలో భాగంగా ఉండేవి. పాఠశాల ముగింపులో జాతీయ గీతం జనగణమన తో రోజును ముగించడం సంప్రదాయంగా కొనసాగేది. కాలానుగుణంగా విద్యా విధానంలో అనేక మార్పులు చోటుచేసుకున్నాయి. సాంకేతికత విద్యలో కీలక పాత్ర పోషిస్తోంది. విద్యార్థుల ఆలోచనా విధానం, అభిరుచులు, జీవనశైలి కూడా మారుతున్నాయి. అయితే ఈ మార్పుల మధ్య ఒక కీలకమైన ప్రశ్న ముందుకు వస్తోంది. విద్యాసంస్థలు విద్యార్థులకు కేవలం పాఠ్యాంశాలనే అందిస్తున్నాయా? లేక విలువలతో కూడిన జీవితానికి అవసరమైన మార్గదర్శకత్వాన్ని కూడా అందిస్తున్నాయా?

-విద్యాసంస్థల్లో సినిమా ప్రచారాల అవసరమెంత?

సినిమా, వినోదం ఆధునిక సమాజంలో ఒక భాగం. వాటిని పూర్తిగా వ్యతిరేకించాల్సిన అవసరం లేదు. సాంస్కృతిక కార్యక్రమాలు, కళా ప్రదర్శనలు, సృజనాత్మక కార్యక్రమాలు విద్యార్థుల్లో ప్రతిభను వెలికితీయడంలో కొంతవరకు దోహదపడతాయి. అయితే కొన్ని విద్యాసంస్థల్లో సినిమా ఆడియో కార్యక్రమాలు, చిత్రాల ప్రచార కార్యక్రమాలు, ప్రముఖుల సందర్శన వంటి అంశాలకు పెరుగుతున్న ప్రాధాన్యం విద్యా విలువలపై చర్చకు దారితీస్తోంది. విద్యార్థులను ఆకర్షించే కార్యక్రమాలు నిర్వహించడం తప్పు కాదు. కానీ విద్యార్థుల నైతిక, సామాజిక, మానసిక వికాసం కంటే వినోదానికి అధిక ప్రాధాన్యం లభించకూడదు.

పాఠశాలలు కేవలం ప్రేక్షకులను తయారు చేసే వేదికలు కావు. బాధ్యతగల పౌరులను తీర్చిదిద్దే ప్రదేశాలు.

-ప్రేమ, సంబంధాలపై సరైన అవగాహన అవసరం

యువత జీవితంలో ఆకర్షణ, స్నేహం, ప్రేమ, సంబంధాలు సహజమైన అంశాలు. వాటిపై వయస్సుకు తగిన విధంగా, శాస్త్రీయంగా, బాధ్యతాయుతంగా అవగాహన కల్పించడం అవసరమే. అయితే ప్రేమను కేవలం సినిమా కథలు, వినోదం, రొమాంటిక్‌ భావజాలం కోణంలోనే పరిచయం చేయడం సరైన విధానం కాదు. యువతకు సంబంధాల్లో గౌరవం, పరస్పర సమ్మతి, వ్యక్తిగత హద్దులు, బాధ్యత, భద్రత, విద్యపై దృష్టి, భవిష్యత్తుపై అవగాహన వంటి అంశాలపై సరైన మార్గదర్శకత్వం అవసరం.

-విద్య అంటే మార్కులు మాత్రమే కాదు

నేటి పోటీ ప్రపంచంలో మార్కులు, ర్యాంకులు, ఉన్నత విద్య, ఉద్యోగ అవకాశాలు అత్యంత ముఖ్యమైనవే. అయితే విద్యార్థి మంచి మార్కులు సాధించడం ఒక్కటే విద్య లక్ష్యం కాదు. నిజాయితీ, మానవత్వం, క్రమశిక్షణ, సామాజిక బాధ్యత, దేశం పట్ల గౌరవం, ఇతరుల పట్ల సానుభూతి, రాజ్యాంగ విలువల పట్ల అవగాహన కూడా విద్యలో అంతర్భాగాలుగా ఉండాలి. సాంకేతిక పరిజ్ఞానాన్ని వినియోగించే విద్యార్థికి తన దేశ చరిత్ర తెలియాలి. ప్రపంచాన్ని తెలుసుకుంటున్న యువతకు సమాజం పట్ల తన బాధ్యత కూడా తెలియాలి.

-యువతను నిందించడం పరిష్కారం కాదు

నేటి యువతకు దేశభక్తి లేదు అంటూ మొత్తం తరాన్ని నిందించడం సమస్యకు పరిష్కారం కాదు. ప్రతి తరం తన కాలానికి అనుగుణంగా మారుతుంది. మారుతున్న సమాజానికి అనుగుణంగా యువతలోనూ కొత్త ఆలోచనలు రావడం సహజం. అందుకే ప్రశ్న యువతను నిందించడంపై కాకుండా మన బాధ్యతపై ఉండాలి. మన విద్యా వ్యవస్థ వారికి ఏమి నేర్పుతోంది? కుటుంబాలు ఎలాంటి విలువలను అందిస్తున్నాయి? విద్యాసంస్థలు విద్యార్థులను ఎటువైపు నడిపిస్తున్నాయి?
ఈ ప్రశ్నలకు సమాధానాలు వెతకాల్సిన అవసరం ఉంది.

-పాఠశాల వేదికపై ప్రాధాన్యం దేనికి?

పాఠశాలల్లో సాంస్కృతిక, కళా, వినోద కార్యక్రమాలు నిర్వహించవచ్చు. సినిమా రంగానికి చెందిన ప్రముఖులను విద్యార్థులతో పరిచయం చేయవచ్చు. అయితే అదే స్థాయిలో దేశ చరిత్ర, రాజ్యాంగ విలువలు, స్వాతంత్ర్య సమరయోధుల త్యాగాలు, శాస్త్రవేత్తల కృషి, సైనికుల సేవలు, సామాజిక బాధ్యత వంటి అంశాలకు కూడా ప్రాధాన్యం ఇవ్వాలి. సినిమా నటులను గుర్తుపెట్టుకునే విద్యార్థులు దేశ నిర్మాణంలో కీలక పాత్ర పోషించిన మహనీయుల గురించి కూడా తెలుసుకోవాలి. ప్రముఖులను చూసి స్ఫూర్తి పొందే యువతకు శాస్త్రవేత్తలు, సైనికులు, సామాజిక సేవకులు, క్రీడాకారులు, కళాకారులు, స్వాతంత్ర్య సమరయోధుల జీవితాలు కూడా ఆదర్శంగా నిలవాలి.

-దేశభక్తి అంటే కేవలం గీతాలు పాడటమే కాదు

వందేమాతరం పాడించడం మాత్రమే దేశభక్తి కాదు. జనగణమన సమయంలో గౌరవంగా నిలబడటం మాత్రమే దేశభక్తి కాదు. అదే విధంగా సినిమా చూడటం, వినోద కార్యక్రమాల్లో పాల్గొనడం లేదా ప్రేమ గురించి మాట్లాడటం కూడా తప్పు కాదు.
అసలు ప్రశ్న విద్యార్థులకు ఈ అంశాల మధ్య సరైన సమతుల్యతను ఎవరు నేర్పుతున్నారు? అన్నదే. దేశాన్ని ప్రేమించడం అంటే సమాజం పట్ల బాధ్యతగా వ్యవహరించడం. ప్రజా ఆస్తిని కాపాడటం. ఇతరుల హక్కులను గౌరవించడం. చట్టాలను పాటించడం. బాధ్యతగల పౌరుడిగా జీవించడం. ఇవన్నీ దేశభక్తిలో భాగమే.

-తరగతి గదుల్లోనే భవిష్యత్తు రూపుదిద్దుకుంటుంది

విద్యార్థి మంచి ఉద్యోగం సంపాదించాలి. తనకు నచ్చిన రంగంలో ఉన్నత స్థాయికి ఎదగాలి. సంతోషకరమైన జీవితాన్ని గడపాలి. అదే సమయంలో సమాజం పట్ల బాధ్యత కలిగిన వ్యక్తిగా, దేశం పట్ల గౌరవం ఉన్న పౌరుడిగా ఎదగాలి. అందుకు పాఠశాలలు కేవలం పాఠ్యపుస్తకాల బోధనకే పరిమితం కాకుండా విలువలతో కూడిన విద్యకు ప్రాధాన్యం ఇవ్వాల్సిన అవసరం ఉంది. దేశ భవిష్యత్తు పార్లమెంటులోనో, ప్రభుత్వ కార్యాలయాల్లోనో మాత్రమే తయారు కాదు. అది తరగతి గదుల్లోనే రూపుదిద్దుకుంటుంది. పాఠశాలల్లో కార్యక్రమాల రూపం మారడం సహజం. కాలంతో పాటు విద్యా విధానాలు మారడం కూడా సహజమే. కానీ మారుతున్న కాలానికి అనుగుణంగా మానవీయ విలువలు, సామాజిక బాధ్యత, దేశం పట్ల గౌరవం మాత్రం మరింత బలపడాలి. ఎందుకంటే నేటి విద్యార్థులే రేపటి సమాజాన్ని నిర్మించబోతున్నారు. వారికి మనం అందించేది కేవలం విద్య కాదు.. రేపటి భారతదేశాన్ని నిర్మించే పౌరులను. అందుకే ఇప్పుడు మన ముందున్న అసలు ప్రశ్న ఒక్కటే—మన పాఠశాలలు ఎలాంటి పౌరులను తయారు చేస్తున్నాయి?